Schijfimagebestanden kunnen verwarrend zijn, omdat twee bestanden op het eerste gezicht hetzelfde lijken te doen, terwijl ze in werkelijkheid voor heel verschillende doeleinden zijn ontworpen. Een goed voorbeeld hiervan is het verschil tussen een VHD-bestand en een IMG-bestand.
Beide formaten kunnen partities, bestandssystemen, opstartinformatie en bestanden bevatten. Beide kunnen iets vertegenwoordigen wat eruitziet als een compleet opslagapparaat. Wanneer het doel echter is om fysieke USB-flashdrives, SD-kaarten of andere flashgeheugenapparaten te dupliceren, wordt het onderscheid tussen deze formaten belangrijk.
De eenvoudigste manier om het verschil uit te leggen is als volgt:
Een IMG-bestand vertegenwoordigt de sectoren van een schijf. Een VHD-bestand vertegenwoordigt een virtuele schijf binnen een container.
Voor het dupliceren van fysieke opslagmedia is dat onderscheid de belangrijkste reden waarom een IMG-bestand het voorkeursformaat is.
Wat is een IMG-bestand?
Een IMG-bestand is over het algemeen een raw weergave van een opslagapparaat. Zie het opslagapparaat als een lange reeks sectoren die worden geïdentificeerd door Logical Block Addresses, oftewel LBA’s.
Fysieke USB-drive
LBA 0
LBA 1
LBA 2
LBA 3
...
Laatste LBA
|
v
IMG-bestand
LBA 0
LBA 1
LBA 2
LBA 3
...
Laatste LBA
Als het fysieke apparaat logische sectoren van 512 bytes gebruikt, kan het IMG-bestand deze sectoren opeenvolgend weergeven vanaf het begin van het apparaat tot en met het einde van de vastgelegde image.
Dit betekent dat een IMG-bestand veel meer kan bewaren dan alleen de bestanden die zichtbaar zijn in Windows Verkenner. Afhankelijk van de manier waarop de image is gemaakt, kan deze de MBR- of GPT-partitiestructuur, opstartsectoren, partitie-informatie, bestandssystemen, verborgen partities en andere informatie op sectorniveau bevatten.
Deze directe relatie tussen de image en het fysieke opslagmedium is precies wat het IMG-formaat zo geschikt maakt voor USB-duplicatie.
Wat is een VHD-bestand?
VHD staat voor Virtual Hard Disk. Zoals de naam al aangeeft, is het formaat ontwikkeld om een harde schijf binnen een virtuele computeromgeving weer te geven.
Een VHD kan net als een fysieke schijf partities, bestandssystemen en bestanden bevatten. Een besturingssysteem kan de VHD koppelen en ermee werken alsof het een ander opslagapparaat is.
Het belangrijke verschil is dat het VHD-bestand zelf een container is. Binnen het bestand bevindt zich informatie waarmee de virtuele schijf wordt beschreven en beheerd.
IMG
[ Raw schijfsectoren ]
VHD
[ Virtuele schijfgegevens ][ VHD-metadata ]
Er bestaan bovendien verschillende soorten VHD-bestanden. Een vaste VHD reserveert opslagruimte voor de volledige virtuele schijf, terwijl een dynamische VHD kan groeien naarmate er informatie wordt toegevoegd. Differencing-VHD-bestanden kunnen verwijzen naar een andere virtuele schijf en alleen de wijzigingen opslaan die ten opzichte van die bovenliggende schijf zijn aangebracht.
Dit zijn nuttige functies binnen virtualisatie. Ze zijn echter niet bijzonder nuttig wanneer het doel is om een exacte fysieke USB-opslagschijf te maken.
Waarom het verschil belangrijk is voor USB-duplicatie
Een USB-duplicatiesysteem moet uiteindelijk informatie naar een fysiek block-storageapparaat schrijven. Op een bepaald moment moeten de gegevens worden omgezet in sectoren die naar het doelmedium worden geschreven.
Met een raw IMG-bestand is die relatie eenvoudig:
IMG LBA 0 -> USB LBA 0
IMG LBA 1 -> USB LBA 1
IMG LBA 2 -> USB LBA 2
IMG LBA 3 -> USB LBA 3
...
IMG laatste LBA -> USB laatste LBA
Dit sluit van nature goed aan op het dupliceren van fysieke media, omdat de image al is opgebouwd volgens dezelfde basisstructuur die door het doelopslagapparaat wordt gebruikt.
Een VHD voegt daar nog een extra laag aan toe.
Virtuele schijf
|
v
VHD-container
|
v
VHD-structuur interpreteren
|
v
Schijfgegevens reconstrueren
|
v
Fysiek USB-medium
Voordat de informatie als een raw fysieke schijfimage kan worden behandeld, moet software het VHD-formaat begrijpen, bepalen welk type VHD wordt gebruikt en de virtuele schijf die zich in de container bevindt correct reconstrueren.
Voor USB-duplicatie levert deze extra laag weinig voordeel op. Er wordt simpelweg nog een formaat toegevoegd dat moet worden geïnterpreteerd voordat de informatie naar het fysieke medium kan worden geschreven.
Kun je een VHD-bestand gewoon hernoemen naar IMG?
Nee. Het wijzigen van de bestandsextensie verandert de structuur van het bestand niet.
Bijvoorbeeld, het hernoemen van:
master.vhd
naar:
master.img
zet de VHD niet om in een raw schijfimage. Alleen de bestandsnaam verandert.
De interne VHD-structuur en metadata blijven exact hetzelfde.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat imaging- of duplicatiesoftware die raw sectordata verwacht deze extra structuren mogelijk interpreteert alsof ze onderdeel zijn van de fysieke schijfimage. Een VHD moet daarom op de juiste manier worden geconverteerd of geëxporteerd naar een raw imageformaat in plaats van simpelweg te worden hernoemd.
IMG maakt schijfcapaciteit eenvoudiger te begrijpen
Een ander voordeel van raw images wordt duidelijk wanneer we naar opslagcapaciteit kijken.
USB-flashdrives die met dezelfde capaciteit op de markt worden gebracht, bevatten niet noodzakelijk exact hetzelfde aantal sectoren. Twee apparaten die bijvoorbeeld allebei als 64GB worden verkocht, kunnen een iets verschillend aantal LBA’s hebben, afhankelijk van de controller, de NAND-configuratie en het productieproces.
Bij een raw IMG-bestand is de relatie tussen sectorgrootte, het aantal LBA’s en de grootte van de image voorspelbaar.
Voor een apparaat dat logische sectoren van 512 bytes gebruikt:
Imagegrootte = aantal LBA's x 512 bytes
Dit wordt vooral belangrijk wanneer een image naar vervangende media wordt gedupliceerd. Als de bronimage meer LBA’s nodig heeft dan er op het doelapparaat beschikbaar zijn, is het doelapparaat fysiek te klein om de volledige image te bevatten, zelfs wanneer beide producten met dezelfde nominale capaciteit op de markt worden gebracht.
Er is nog een detail dat hierbij belangrijk is om te begrijpen: de fysieke capaciteit van het apparaat en de grootte van de partitie die in een image is opgeslagen, zijn niet noodzakelijk hetzelfde. Dit onderscheid hangt rechtstreeks samen met de manier waarop partities op fysieke media worden vastgelegd; zie bijvoorbeeld onze informatie over een GPT-beschermde partitie op een USB-opslagapparaat.
Door een raw image te gebruiken zijn deze relaties eenvoudiger te herkennen, omdat er geen virtuele-schijfcontainer tussen het imagebestand en het fysieke opslagapparaat zit.
VHD is geen slecht formaat – het is ontworpen voor een andere taak
Dit alles betekent niet dat VHD een inferieur schijfimageformaat is. Het lost simpelweg een ander probleem op.
VHD is nuttig bij het werken met virtuele machines, virtuele opslag, softwareontwikkelomgevingen, het testen van besturingssystemen en situaties waarin een schijf als een beheersbaar virtueel apparaat moet bestaan.
IMG is beter geschikt voor situaties waarin de uiteindelijke bestemming een fysiek opslagmedium is. Zelfs Windows kan soms voor verwarring zorgen bij het werken met raw imagebestanden, omdat een IMG-bestand niet noodzakelijk op dezelfde manier wordt behandeld als een virtuele-schijfcontainer. Als dat een probleem wordt, hebben we een apart artikel met een oplossing voor het koppelen van een IMG-bestand in Windows.
VHD vs IMG voor duplicatie van fysieke media
| Kenmerk | IMG | VHD |
|---|---|---|
| Raw weergave van sectoren | Ja | Niet rechtstreeks |
| Bevat metadata van een virtuele schijf | Nee | Ja |
| Directe relatie met fysieke LBA’s | Ja | Vereist interpretatie |
| Ontworpen voor virtuele machines | Nee | Ja |
| Goed formaat voor USB-duplicatie | Ja | Niet de voorkeur |
| Goed formaat voor SD- en microSD-duplicatie | Ja | Niet de voorkeur |
Het korte antwoord: gebruik IMG voor USB-duplicatie
Als het eindproduct een fysieke USB-flashdrive, SD-kaart, microSD-kaart of een vergelijkbaar block-storageapparaat is, biedt een raw IMG-bestand de meest directe weergave van de informatie die naar het medium moet worden geschreven.
VHD voegt een virtualisatiecontainer toe die nuttige functies biedt bij het werken met virtuele machines, maar deze functies leveren weinig toegevoegde waarde tijdens het dupliceren van fysieke media.
Er bestaan uiteraard softwaretools die VHD-bestanden kunnen lezen en de virtuele schijf naar een ander formaat kunnen converteren. Die conversiestap onderstreept echter juist het belangrijkste punt: voordat de virtuele schijf als een raw fysieke schijfimage kan worden behandeld, moet de VHD-container eerst worden geïnterpreteerd.
Met IMG is die extra vertaallaag niet nodig.
Houd de masterimage eenvoudig bij fysieke USB-, SD- en microSD-duplicatie. Gebruik een raw IMG-bestand.