Om de paar maanden hoor ik iemand zeggen: “Ik moet een NVMe kopen”, terwijl iemand anders zegt: “Nee, je hebt een M.2-schijf nodig.” Niet veel later verandert het gesprek in een discussie, terwijl beide mensen het meestal over precies hetzelfde product hebben.
Het probleem is niet dat een van de twee ongelijk heeft. Het probleem is dat de opslagindustrie ons met deze naamgeving bepaald geen plezier heeft gedaan.
Heb je je ooit afgevraagd of M.2 en NVMe hetzelfde zijn, dan ben je absoluut niet de enige. Zelfs veel mensen die dagelijks met computers werken, gebruiken de termen alsof ze onderling uitwisselbaar zijn. Het goede nieuws is dat de uitleg in werkelijkheid veel eenvoudiger is dan ze op het eerste gezicht lijkt.
Denk aan auto’s
De eenvoudigste manier om dit te begrijpen, is door het met een auto te vergelijken. Stel je voor dat je iemand vraagt wat voor auto hij heeft. De ene persoon antwoordt: “Het is een pick-up.” Een ander zegt: “Er zit een dieselmotor in.” Geen van beide antwoorden is fout. Het ene beschrijft hoe het voertuig eruitziet, terwijl het andere beschrijft waardoor het wordt aangedreven.
Dat is precies wat er bij M.2 en NVMe aan de hand is.
M.2 is de vorm
M.2 beschrijft simpelweg de fysieke afmetingen en vorm van het opslagapparaat.
Heb je ooit een moderne laptop of desktopcomputer geopend, dan heb je er waarschijnlijk al eens een gezien. Het lijkt op een klein staafje kauwgom met geheugenchips die op een dunne printplaat zijn gemonteerd. Het ene uiteinde schuift in een aansluiting op het moederbord, terwijl het andere uiteinde met een piepklein schroefje wordt vastgezet.
Dat is een M.2-schijf.
Het belangrijkste om te onthouden is dat M.2 je niets vertelt over hoe snel de schijf is. Het vertelt je alleen hoe de schijf eruitziet.
NVMe bepaalt hoe de schijf communiceert
Stel je nu twee mensen voor die naast elkaar staan. De ene spreekt Engels. De andere spreekt Spaans. Ze kunnen er precies hetzelfde uitzien, maar ze communiceren op een andere manier.
NVMe werkt op dezelfde manier.
NVMe, wat staat voor Non-Volatile Memory Express, is simpelweg de communicatietaal die tussen de computer en de SSD wordt gebruikt. Het protocol is speciaal ontworpen voor flashgeheugen en stelt de computer in staat om gegevens veel sneller te benaderen dan met oudere technologieën.
Dus terwijl M.2 de fysieke verpakking beschrijft, beschrijft NVMe hoe het apparaat met het besturingssysteem communiceert.
En waar past PCI Express dan in het verhaal?
Er wordt nog een term aan de verwarring toegevoegd, en dat is PCI Express, vaak afgekort tot PCIe.
Zie PCIe als de snelweg. Het NVMe-protocol reist via de PCIe-verbinding tussen de SSD en de computer. Iedere nieuwe PCIe-generatie maakt die snelweg simpelweg breder en sneller.
PCIe Gen 3 was snel. Gen 4 werd veel sneller. Gen 5 is nog sneller, en Gen 6 en Gen 7 zetten die ontwikkeling voort. De weg blijft verbeteren, terwijl NVMe de taal blijft die op die weg wordt gesproken. Wie benieuwd is waar deze technologie naartoe gaat, kan ook ons artikel lezen over Microns PCIe 6.0-SSD en de veranderende commandolaag voor opslag.
Waarom zegt iedereen dan “M.2”?
Hier begint de verwarring.
Jaren geleden bestonden er daadwerkelijk twee soorten M.2-schijven. Sommige gebruikten de oudere SATA-interface, terwijl andere het nieuwere NVMe-protocol via PCI Express gebruikten.
Die vroege M.2 SATA-schijven zijn grotendeels uit de consumentenmarkt verdwenen, omdat NVMe-schijven aanzienlijk sneller werden terwijl de prijzen gestaag daalden.
Wanneer je tegenwoordig een elektronicawinkel binnenloopt en om een M.2-SSD vraagt, is de kans bijzonder groot dat de schijf die je meekrijgt ook een NVMe-SSD is.
Daarom gebruiken mensen de namen terloops alsof ze hetzelfde betekenen. In alledaagse gesprekken verwijzen ze bijna altijd naar hetzelfde product.
Technisch gezien beschrijven ze echter twee verschillende eigenschappen van dat product.
De eenvoudige manier om het te onthouden
Wanneer je al het andere vergeet, onthoud dan deze vier ideeën.
- M.2 = de fysieke vorm.
- NVMe = de communicatietaal.
- PCI Express (PCIe) = de snelweg waarover de gegevens worden vervoerd.
- NAND-flash = de daadwerkelijke geheugenchips waarop je bestanden worden opgeslagen.
NAND-flash is een ander onderwerp met zijn eigen verwarrende namen, waaronder SLC, MLC, TLC en QLC. Een aantal van die verschillen leggen we uit in ons artikel over MLC tegenover TLC NAND en waarom de oude regels niet langer gelden.
Zodra je deze begrippen van elkaar scheidt, wordt de terminologie een stuk minder intimiderend. De namen klinken misschien alsof ze onderling uitwisselbaar zijn, maar elk begrip beschrijft een ander onderdeel van de puzzel.
Nog één laatste punt
Er is nog één laatste detail dat helpt om het verschil extra duidelijk te maken.
Zakelijke opslagsystemen gebruiken vaak SSD’s in vormfactoren zoals U.2, U.3 en het nieuwere E1.S. Deze schijven gebruiken helemaal niet de M.2-vorm, maar communiceren nog altijd via het NVMe-protocol.
Dat is een goede herinnering dat NVMe de communicatiemethode is, terwijl M.2 simpelweg één fysieke verpakking is die toevallig bijzonder populair is geworden in moderne consumentencomputers.
Zodra je dat onderscheid begrijpt, kijk je nooit meer op precies dezelfde manier naar SSD-marketing.
Dit artikel is gebaseerd op industriespecificaties, jarenlange observatie van opslagtechnologie en praktische ervaring met producten op basis van flashgeheugen. De uitleg vereenvoudigt bewust de relatie tussen M.2, NVMe, PCI Express en NAND-flash, zodat gewone computergebruikers beter kunnen begrijpen wat ze kopen zonder dat daar een technische of ingenieursopleiding voor nodig is. Hoewel zakelijke opslagsystemen aanvullende vormfactoren en technische uitzonderingen introduceren, geven de hier beschreven begrippen een nauwkeurig beeld van de huidige markt voor consumenten-pc’s. De bijbehorende foto’s zijn gemaakt door de redactie van GetUSB en worden gebruikt om lezers te helpen de besproken hardware visueel beter te begrijpen.
