Wat is H-testing voor USB-sticks nu eigenlijk?

Ik ben op een wijnproeverij. Zo’n soort waar eigenlijk niemand echt iets proeft. Iedereen houdt een glas vast, knikt beleefd en probeert eruit te zien alsof hij daar thuishoort.

Ik bots tegen een techmagnaat aan. Grote CEO-uitstraling. Kent markten, waarderingen en bestuurskamers — maar geen flashcontrollers.

Ergens tussen de Pinot Noir en wat iemand per se “heel exclusief” noemt, zegt hij:

“We hadden ooit een probleem met nep-USB-sticks. Iemand noemde H-testing. Wat is dat precies?”

Hier lopen de meeste uitleggen mis. Mensen verkopen het óf als een soort beveiligingscertificering, óf doen het af als niets meer dan een snelle format.