Begrijpen waarom een echt universeel opstartbare USB-flashdrive niet kan bestaan, zelfs al zoeken miljoenen mensen ernaar.

Mensen zoeken naar een universeel opstartbare USB-flashdrive omdat het idee zo simpel klinkt: één USB-stick die je in elke computer steekt en alles start vanzelf. Windows, Mac, Linux, oude laptops, nieuwe desktops — één drive om ze allemaal op te starten. Als miljoenen mensen ernaar zoeken, moet het toch bestaan, toch?

Maar de werkelijkheid lijkt meer op een bouwmarkt binnenlopen en vragen om één enkele sleutel die elk huis ter wereld kan openen. Niet omdat het idee dom is, maar omdat elk huis anders gebouwd is. Sommige hebben oude metalen sloten, sommige slimme sloten met toetsenbord, sommige schuiven, sommige klikken, sommige draaien en sommige zijn ontworpen om nooit open te gaan zonder toestemming van de eigenaar. Het probleem is niet de sleutel. Het probleem zijn de deuren.

Een universeel opstartbare USB-stick loopt precies tegen hetzelfde probleem aan.

Mensen zien een USB-stick als een soort magische aan-/uitknop — steek hem in elk apparaat en de computer zou ervan moeten opstarten. Maar computers delen geen enkel uniform ontwerp. Ze lijken eerder op verschillende soorten voertuigen. Een Ford pickup, een Tesla, een Harley-Davidson en een jetski hebben allemaal een motor, maar je kunt ze niet met dezelfde sleutel starten. Je zou ook niet verwachten dat dezelfde motor in al deze voertuigen past.

Een security dongle is een kleine USB-sleutel die gelicentieerde software beschermt door eigendom via hardware te bevestigen, niet alleen via een wachtwoord.

Een security dongle, soms een license dongle of hardware key genoemd, is een klein apparaat—meestal USB—dat specifieke software ontgrendelt of activeert wanneer het op een computer wordt aangesloten. Het is een fysieke vertrouwensdrager. Binnenin zit een beveiligde chip die cryptografische sleutels of zelfs kleine stukjes uitvoerbare code bevat die controleren of de software legaal is gelicentieerd. Zonder de dongle start het programma niet of draait het alleen in een beperkte modus.

Het idee gaat terug tot de jaren tachtig, toen ontwikkelaars een manier nodig hadden om te voorkomen dat waardevolle software eindeloos werd gekopieerd. CAD/CAM-ingenieurs, vertalers en muziekproducenten waren vroege gebruikers. Vandaag de dag spelen dongles nog steeds een grote rol in sectoren waar de waarde van software gekoppeld is aan kostbare workflows—denk aan ontwerpsoftware, broadcast-editing, industriële besturing of medische beeldvorming. Ondanks decennialange vooruitgang blijft het doel hetzelfde: ervoor zorgen dat alleen bevoegde gebruikers kunnen draaien waarvoor zij hebben betaald.

Waarom hardware nog steeds belangrijk is

USB Power Delivery (USB-PD) verandert USB-C in een universeel, onderhandeld energiesysteem voor alles – van oordopjes tot gaminglaptops.

Als je de afgelopen jaren een telefoon, laptop of oplader hebt gekocht, heb je waarschijnlijk het label USB-C met PD gezien. Dat is meer dan alleen marketing. USB Power Delivery (USB-PD) is de technologie die USB-C heeft veranderd van een eenvoudige gegevensconnector in een universeel energiesysteem dat alles kan opladen — van oordopjes tot gaminglaptops — en binnenkort zelfs elektrisch gereedschap.

Het eerste dat je moet begrijpen, is dat USB-PD niet “gewoon sneller opladen” is. Het is een onderhandelde stroomstandaard. Het apparaat en de oplader communiceren met elkaar om de veiligste en meest efficiënte combinatie van spanning en stroomsterkte te bepalen. Geen giswerk, geen over-voltage hacks en geen smeltende kabels. Ze komen overeen op een profiel — 5V, 9V, 15V, 20V of hoger met het nieuwe Extended Power Range — en pas daarna levert de oplader het vermogen.

Wie heeft USB-PD ontwikkeld?

Een kleine ontwerpbeslissing in 1996 irriteerde ons niet alleen — het veranderde de techcultuur, productadoptie en miljarden dagelijkse interacties.

Dit artikel werd ergens tussen een refill en een openbaring op een servetje geschreven.

Stel je dit voor. Het is 1996. In een vergaderruimte vol beige computers en mannen met geplooide kaki broeken legt een groep ingenieurs de laatste hand aan het ontwerp van een nieuw soort kabel genaamd USB.

En dan… gebeurt het.

Iemand zegt: “Moeten we hem omkeerbaar maken?” Iemand anders antwoordt: “Nee joh, mensen komen er wel uit.”

Dat was het. Dat was het moment. Dat was de vlindervleugelslag die de mensheid veroordeelde tot decennia van een stekker drie keer omdraaien voordat hij past.

Fast-forward naar nu. Zeven miljard mensen hebben de USB Shuffle meegemaakt:

1. Je probeert hem in te pluggen. Past niet.
2. Je draait hem om. Past nog steeds niet.
3. Je draait hem terug. Plots werkt het — omdat het universum je uitlacht.

Als je bij stap twee niet binnensmonds hebt gevloekt, gefeliciteerd — je liegt óf je gebruikt alleen maar draadloos en haat productiviteit.

De Kosten van de USB-Strijd: De Domste Tijdverspilling uit de Menselijke Geschiedenis

Laten we het over impact hebben. Want dit is niet zomaar ongemak. Het is een wereldwijde tijdverspilling van bijbelse proporties.

Korte servet-rekenkunde:

• De gemiddelde persoon gebruikt USB 2× per dag
• Elke poging verspilt 3–5 seconden aan draaien, inspecteren en je levenskeuzes in twijfel trekken
• Vermenigvuldig dat met 3+ miljard USB-gebruikers wereldwijd

We hebben het over miljoenen uren collectieve menselijke levensduur, verloren aan een klein, te voorkomen ontwerpfoutje.

Denk daar eens over na. We hadden iets kunnen genezen. Meer boeken kunnen schrijven. Eindelijk belastingen kunnen begrijpen. Maar nee — we waren druk bezig een rechthoek te draaien als chimpansees met een puzzeldoos.

Als USB Vanaf Dag Eén Omkeerbaar Was Geweest

USB “Local Disk” in 2025: de XP-truc had zijn tijd — dit is de nette oplossing (plus een product dat we vonden)

Als je hier bent beland via onze oude tutorial over hoe je een USB-stick als harde schijf kon laten verschijnen, lees je nu een soort tijdcapsule. Die gids gebruikte een INF-/registertruc die handig werkte onder Windows XP (het aanpassen van de “removable bit” met een aangepaste driver). Destijds slim bedacht. In modern Windows 10/11 is het onbetrouwbaar, breekbaar bij updates en een bron van gedoe met driver-signing. Zelfs als het lukt, controleren veel apps en zakelijke omgevingen nu de apparaatklasse die de hardware presenteert — niet het label dat je met een bestand hebt geforceerd.

Wat er onder de motorkap veranderde

• De Windows-opslagstack is volwassen geworden (UASP, strengere beveiliging en beleid), en drivers ondertekenen is niet meer “even snel regelen”.
• Back-up-, imaging- en installatietools controleren steeds vaker op “fixed disk” op hardwareniveau. Een gemaskeerde driver doorstaat die controle niet.
• In bedrijfsomgevingen worden “removable” media vaak geblokkeerd of beperkt, ongeacht wat de Windows-interface zegt.

Wat nu wél werkt

Begin met hardware die zich van nature als “fixed disk” meldt. Geen gepatchte drivers, geen kunstgrepen na installatie. Het apparaat vertelt Windows: “Ik ben een harde schijf”, en alles — van Schijfbeheer tot BitLocker en kieskeurige installers — werkt daar naar. Het mooie: de configuratie reist met het apparaat mee. Je hoeft dus niet op elke pc aanpassingen te doen.

Een product dat precies dit doet

We vonden een oplossing van Nexcopy genaamd USB HDD Fixed Disk . Dit is een USB-stick die op controller/firmware-niveau is geconfigureerd om op elke computer als Fixed Disk / Local Disk te verschijnen. Geen tools, geen INF-aanpassingen, geen installatie per computer — gewoon inpluggen en hij wordt herkend als harde schijf.

Handleiding: Het probleem oplossen waarbij Windows dezelfde USB-sticknaam aan elk aangesloten apparaat toekent

Heb je ooit een USB-stick aangesloten en gezien hoe een oude naam uit het graf terugkeert? Je formatteert hem, geeft hem een nieuwe naam, vloekt erop… en toch blijft Windows volhouden dat de stick nog steeds een naam heeft van een vorige verbinding, zoals TEST of nog beter CentOS 7 Boot. De stick is niet bezeten. Windows houdt gewoon vast aan een oude labelcache van lang geleden.

De EU temt eindelijk het computerkabelchaos en dwingt een universele USB-C-standaard af voor alle apparaten

Het heeft de techwereld slechts ongeveer 45 jaar gekost om het eens te worden over één kabel. De Europese Unie doet eindelijk iets dat logisch is: ze verplicht USB-C voor alle voedingen tegen 2028. Dat betekent dat telefoons, tablets, laptops en vrijwel elk ander apparaat dat via een stekker oplaadt, voortaan met USB-C moet werken.

De regel geldt niet alleen voor apparaten — maar ook voor de opladers zelf. Elke voeding moet een afneembare USB-C-connector hebben en duidelijk aangeven welk vermogen ze levert, zodat consumenten in één oogopslag kunnen zien of een kabel geschikt is voor een koffiekopverwarmer of een laptop. De EU zegt dat het gaat om het verminderen van e-afval, maar eerlijk gezegd gaat het ook om het redden van ons uit die la vol mysterieuze kabels die eruitziet als een nest zwarte slangen.

Volgens de EU-richtlijn 2022/2380 kan deze stap helpen om opladerafval te verminderen en meer duidelijkheid voor consumenten te creëren. Tegen 2030 verwachten toezichthouders aanzienlijke energiebesparingen — en misschien, heel misschien, ook wat minder hoofdpijn voor ons allemaal.

Hoe USB alles overnam — van de logge eenrichtings-Type-A tot de omkeerbare USB-C van vandaag — verteld door onze barvriend na een paar drankjes.

Is het je ooit opgevallen hoe USB gewoon het ding werd dat alles in je leven aanstuurt? Ooit sloten we beige printers aan met kabels dik genoeg om een auto te slepen, en nu laden we laptops, telefoons en tandenborstels op via dezelfde poort. Bizar. Maar dat gebeurde niet zomaar — het zijn bijna drie decennia van ingenieurs die vochten tegen natuurkunde, kosten en menselijke frustratie om dat kleine rechthoekje (en nu dat kleine ovale stekkertje) goed te laten werken.

Laten we even terugspoelen.

Toen poorten nog pure chaos waren

Het is 1995. Intel heeft de leiding, Microsoft werkt aan Windows 95, en iedereen wordt gek van randapparatuur die niet werkt. Je had seriële poorten voor modems, PS/2-poorten voor muizen, parallelle poorten voor printers, en als je echt diep in de techniek zat, SCSI-ketens die eruitzagen als spaghetti die een kopieerapparaat met een broodrooster verbond.

Dus Intel krijgt een idee — eigenlijk Ajay Bhatt — om één poort te maken die alles doet. Universal Serial Bus. Ze halen Microsoft, Compaq, IBM, DEC, NEC erbij — eigenlijk elke grote nerd uit de jaren 90 — en beginnen een specificatie uit te werken die voor alles kon werken. Plug-and-play, stroom en data, geen dip-switches of IRQ’s meer.

En ze flikten het. USB 1.0 kwam in 1996: 12 megabit per seconde. Niet snel, niet fancy — maar simpel. Twee jaar later lanceert Apple de iMac G3 — doorschijnend blauw, lijkt op snoep — en schrapt alle oude poorten. Alleen twee USB-poorten. Boem. In één klap stapt de wereld over op USB, want als Apple het doet, moet iedereen volgen.

Grappig eigenlijk — Intel bedacht het, Apple maakte het populair.

Toen Apple van het script afweek

Een decennium later besluit Apple, zoals alleen Apple dat kan, eigenwijs te doen. USB 2.0 haalde 480 megabit per seconde, wat voelde als inbelinternet in een breedbandwereld. Dus werkten Intel en Apple opnieuw samen en bouwden Thunderbolt.

ASRock X870 LiveMixer WiFi zet met 25 USB-aansluitingen volop in op maximale connectiviteit voor creators, gamers en power-users

De meeste moederborden bieden tegenwoordig slechts een paar degelijke USB-aansluitingen en verwachten dat jij de rest oplost met hubs en adapters. Voor eenvoudige setups is dat prima, maar als je externe schijven, camera’s, audio-apparatuur of ander materiaal gebruikt, zitten je poorten snel vol. De ASRock X870 LiveMixer WiFi draait dit om. Dit bord komt met in totaal 25 USB-poorten — veel meer dan je bij een standaard moederbord zult vinden.

Aansluitingen op het backpanel

Het eerste wat je moet begrijpen: het backpanel zit stampvol. Je krijgt 16 poorten direct uit de doos, waaronder twee USB4-Type-C. Dat zijn de zwaargewichten: tot 40 Gbps datatransfer en beelduitvoer, als de CPU dat ondersteunt. Precies de juiste bandbreedte voor externe SSD’s of capture-hardware.

Daarbovenop komt nog een Type-C-poort met USB 3.2 Gen1 (5 Gbps) en ongeveer zeven Type-A-poorten van dezelfde klasse. Snel genoeg voor webcams, audio-interfaces of normale schijven. En dan is er nog de legacy-ondersteuning: zes USB 2.0-poorten. Met 480 Mbps niet snel, maar perfect voor toetsenborden, muizen, dongles of oudere hardware die geen hogere snelheid nodig heeft.

Interne headers en toegang aan de voorkant

Via interne headers komen er nog eens negen aansluitingen bij, waarmee het totaal op 25 komt.

Nexcopy’s Persbericht over USB HDD Fixed Disk Zet Ons aan het Denken

In hoogbeveiligde omgevingen kunnen USB-sticks zowel goed als slecht zijn. Wat ik bedoel is dat de USB-stick essentieel is voor het verspreiden van informatie, imaging en gegevensoverdracht, maar we hebben keer op keer gehoord dat USB-flashmedia ook een potentieel beveiligingsrisico kunnen vormen. Veel organisaties pakken dit aan door Beperkingen voor Verwijderbare Opslag in te stellen via Groepsbeleid of endpoint-beveiligingstools.

Het probleem? Diezelfde beleidsregels die beschermen tegen ongeautoriseerd USB-gebruik kunnen ook je legitieme werkproces blokkeren.

De Veelvoorkomende Hindernis

Stel dat je IT-afdeling strikte USB-controles via Groepsbeleid heeft ingevoerd. Als je USB-stick door het besturingssysteem wordt herkend als “Verwijderbaar Medium,” kan deze volledig worden geblokkeerd. Dat betekent:

• Imaging-tools zoals Acronis True Image of Symantec Ghost weigeren ernaar te schrijven.
• Windows To Go zal er niet op installeren of vanaf opstarten.
• Multi-partition booting werkt niet in oudere BIOS-omgevingen.
• Beveiligde faciliteiten laten je simpelweg niet inpluggen.

De Nexcopy Oplossing

De USB HDD Fixed Disk is anders. Deze is geconfigureerd op hardware-controller niveau om zich te identificeren als een Lokale Schijf (Fixed Disk), net zoals een interne harde schijf.

Waarom is dit belangrijk? Omdat de meeste beperkingen voor verwijderbare schijven niet gelden voor vaste schijven. Hebben we de code gekraakt?

• IT-beleid blijft gelden voor onveilige verwijderbare schijven.
• Jouw goedgekeurde, door Nexcopy uitgegeven Fixed Disk USB wordt gemount en werkt zonder speciale toestemmingen.
• Je kunt doorgaan met je implementatie of servicewerk zonder dat IT de beleidsregels hoeft aan te passen.

Waar Dit het Meest Helpt